معماری سیستم نقشه های تحت وب

معماری سیستم نقشه های تحت وب

دستگاه های متعددی برای ایجاد، سرویس دهی و استفاده از نقشه های تحت وب وجود دارد. این دستگاهها که معمولا در نمودار هایی با سطوح یا لایه های معماری جداگانه نمایش داده می شوند. معمولا تنها از یک دستگاه (کامپیوتر شخصی) برای انجام تمام وظایف منجر به تولید نقشه تحت وب استفاده می کنیم. با این حال درک چگونگی ارتباط لایه های مختلف برای معماری سیستم نقشه های تحت وب حائز اهمیت است.

معماری سیستم نقشه های تحت وب

لایه های معماری سیستم نقشه های تحت وب

معماری سیستم نقشه های تحت وب شما احتمالا شامل این موارد باشد:

  • شما احتمالا کامپیوتر هایی برای استفاده ادمین های سیستم و کاربران و برنامه های سمت کاربر داشته باشید. همچنین این دستگاه ها برای آماده سازی، تولید نقشه و برخی اوقات برای مدیریت سایر دستگاه ها نیز بکار می رود. در این دوره، از QGIS و برخی کتابخانه های مکانی مانند GDAL برای انجام این کارها استفاده خواهیم کرد. GeoServer یک ابزار مدیریت اطلاعات تحت مرورگر وب دارد که شما با این دستگاه از آن استفاده خواهید کرد. در برخی موارد، نقشه های تحت وب شما به شکلی طراحی شده است که تنها برای کاربران داخل سازمان یا شرکت شما قابل دسترس باشند. در این حالت، برنامه های سمت کاربرنیز بر روی این سیستم ها کار خواهند کرد.
  • یک سرور پایگاه داده یا سرور فایل برای ذخیره داده های مکانی شما که از مکانیزم هایی مانند پشتیبان گیری (Backup) منظم داده ها برای حفاظت از داده ها استفاده می کنند. خیلی اوقات، از شیپ فایلها برای انجام برخی تمرینات استفاده می کنیم. همچنین اگر از یک پایگاه داده مانند PostgreSQL یا MariaDB استفاده کنید، در همین لایه طبقه بندی می شود.
  • سرور وب سرویس ها مکانی که شامل نرم افزار تخصصی و قدرت پردازش ترسیم نقشه ها، پاسخ به query و انجام عملیات تحلیل مکانی است. در این دوره از GeoServer برای میزبانی این وب سرویس ها استفاده می کنیم.
  • یک وب سرور که بعنوان نقطه ورود داده ها به شبکه سازمان شما عمل می کند که سرور پروکسی هم نامیده می شود. وب سرور جایی است که کد های برنامه وبتان را در آن قرار می دهید.

وب سرور، وب سرورهای مکانی، یا هردو

اگر تنها از GeoServer بر روی کامپیوتر شخصی تان استفاده کنید، بنابراین نیاز به نصب وب سرور جداگانه ندارید. شاید بخواهید سرویس های مکانی تولید شده در GeoServer را در شبکه اینترنت به نمایش بگذارید. در این صورت باید از وب سروری مانند آپاچی Apache برای انتقال درخواست ها به GeoServer استفاده کنید.

بسیاری از برنامه های سمت کاربر که از نقشه های تحت وب استفاده می کنند، باید از طریق پروتکل HTTP درخواست های خود را ارسال کنند. به علاوه هر کاربری بیرون از شبکه باید به اینترنت متصل باشند. این لایه ای است که شما هیچ کنترلی روی آن ندارید، بنابراین باید نسخه های متفاوت مرورگر ها و اندازه های مختلف صفحه های نمایشگر و … را پشتیبانی کند.

در مرحله توسعه نرم افزار تمامی این نقش ها را می توان در یک کامپیوتر انجام داد. اما زمانی که می خواهید سرویس هایتان را به محیط تولید (Production) انتقال دهید، وضعیت فرق می کند. همچنان که در بالا توضیح داده شد، از یک دستگاه مجزا برای هر نقش استفاده خواهید کرد.

برای درک بهتر معماری نقشه های تحت وب بهتر است با عناصر یک نقشه تحت وب آشنا شوید.

منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *